linkbaiting met sex en seo

Als er een ding is op de hele wereld waar ik best veel van weet, dan is het seks. Oftewel, in de populistische Engelse schrijfwijze: sex. Al vanaf het begin van ons bestaan kunnen we er niet onderuit: we zijn immers zelf in de wereld gezet door middel van precies deze activiteit. Zonder seks geen leven – het zou doodsaai zijn. Met deze blog wil ik het aangename stoute met het soms wat verwarrende en misleidende combineren. SEO is sex. Sexseo.

SE-wattes?

SEO is een term die men tegenwoordig overal online en offline tegenkomt. Het staat voor Search Engine Optimisation en wordt vaak begrepen als de sluwe trucjes die online marketing managers en seo-professionals toepassen om zo hoog mogelijk te ranken bij Google en andere zoekmachines. Het enige en uiteindelijke doel is het eerste resultaat te zijn voor geliefde zoektermen (zoals ‘vliegtickets’ en ‘sex’). Mensen die zich met seo bezig houden zijn groots fan van afkortingen, waardoor de online wereld van het optimaliseren vaak omgetoverd wordt in een collectie van bomen waar de geinteresseerde lezer het bos niet meer door kan zien. Zo draait alles in principe om de Search Engine Result Pages (de SERPs). Je kent ze wel, die resultaten die je te zien krijg nadat je ‘waarom plast mijn kat niet meer op de kattebak’ als zoektermen in je startpagina Google hebt ingevoerd. Logischerwijze wordt er het meest geklikt op de links in de eerste pagina van resultaten. Ga maar eens na – hoe vaak klik je door naar pagina 2, 3 of zelfs 4?

Tegenwoordig googlen we alles. We zijn te lui geworden om adressen als http://www.facebook.com in te typen en gebruiken onze startpagina voor alle mogelijke zoektochten. Ik zoek een dokter in Amsterdam? Even google mappen. Door dit veranderende gebruik van zoekmachines wordt de activiteit van het seo-en steeds belangrijker en dynamischer.

Maagdelijke SEO

Seo en seks lijken eigenlijk heel erg op elkaar.  Deze eerste blog is nog een maagdelijke jongen van zestien die wat onwennig om zich heen kijkt op het schoolplein. Hij ziet leuke meisjes, begint kriebelende gevoelens te ervaren, maar weet nog niet wat hij er mee aan moet. Hij moet beginnen bij het begin. Het schoolplein is onze internetomgeving – je ziet dat er iets gebeurt, dat er een bepaalde dynamiek achter de gebeurtenissen schuilt, maar hoe het precies in elkaar zit, dat snapt hij nog niet.